ملیت :  ایرانی   -  قرن : 2 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 211 ق)، حافظ، محدث و فقیه حنفى. وى در بغداد ساكن بود و در آنجا از مالك بن انس ولیث بن سعد و ابویوسف قاضى و دیگران حدیث روایت مى‏كرد. على بن مدینى و ابوبكر بن ابى‏شبیه و ابوخیثمه و احمد رمادى و عباس دورى و محمد جوهرى و بسیارى دیگر از وى روایت كرده‏اند او از اصحاب ابویوسف قاضى و محمد بن حسن شیبانى، دو شاگرد ابوحنیفه، به شمار مى‏رفت و از فقهاى اصحاب راى شمرده مى‏شد. چند بار از او خواستند كه عهده‏دار امور قضاوت شود اما نپذیرفت. ابن‏حبان او را از محدثان مورد اعتماد مى‏داند. او از كسانى بود كه مجموعه‏هایى از شنیده‏هایى خود تصنیف كرد. از آثارش: «كتاب الصلاه»؛ «النوادر»؛ «الامالى»، در فقه.